របួសផ្លូវចិត្តនៅក្រោយសង្គ្រាមឈ្លានពាន
សម្លេងផ្ទុះគ្រាប់នៅតាមព្រំដែន បានចាប់ផ្តើមស្ងប់ស្ងាត់មកវិញហើយ បន្ទាប់ពីមានការចរចាស្វែងរកសន្តិភាព។ បើទោះជាស្នូរគ្រាប់ស្ងាត់ពិតមែន ប៉ុន្តែពលរដ្ឋភៀសសឹកជាច្រើនក៏អាចនៅតែមានការប្រយុទ្ធផ្សេងទៀត កើតមានក្នុងចិត្តរបស់ពួកគាត់ ដែលគាត់កំពុងតស៊ូជាមួយនឹងការប៉ះទង្គិចផ្លូវចិត្ត។
ផ្នែកទី១៖ សេចក្តីផ្តើម
ការប៉ះទង្គិចគ្នាដោយអាវុធជាថ្មី នៅតាមបណ្តោយព្រំដែនកម្ពុជា-ថៃ បានរីករាលដាលទៅតាមបណ្តាលខេត្តជាច្រើនក្នុងប្រទេសកម្ពុជា។ គ្រាប់កាំភ្លើង និងគ្រាប់បែកពីយន្តហោះចម្បាំង បានបំផ្លិចបំផ្លាញផ្ទះសម្បែង និងហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធជាច្រើន។ កន្លែងទាំងនេះអាចសាងសង់មកវិញបាន តែមានស្លាកស្នាមមួយទៀតដែលបន្សល់ទុកយ៉ាងជ្រៅក្នុងដួងចិត្ត គឺ «របួសផ្លូវចិត្ត»។
ផ្នែកទី២៖ សញ្ញាសម្គាល់ (រោគសញ្ញាធំៗទាំង ៤)
(សូមចុចលើចំណងជើងនីមួយៗដើម្បីអានលម្អិត 👇)
១. ការនឹកឃើញឡើងវិញ (Re-experience)
ការនឹកឃើញឡើងវិញនូវបទពិសោធន៍នៃសង្គ្រាមនោះឡើងវិញ ឬហៅថា ការជ្រៀតជ្រែងក្នុងចិត្ត (Intrusion)។ អាការៈនេះច្រើនបង្ហាញតាមរយៈ៖
- ការយល់សប្តិអាក្រក់៖ អាចយល់សប្តិឃើញការទំលាក់គ្រាប់បែកពីយន្តហោះចម្បាំង ឬហេតុការណ៍គួរឱ្យខ្លាចផ្សេងៗ។
- Flashbacks៖ មានអារម្មណ៍ថាខ្លួនឯងដូចជាកំពុងនៅក្នុងព្រឹត្តការណ៍នោះម្តងទៀត ទោះបីជាពេលបច្ចុប្បន្នមានសុវត្ថិភាពហើយក៏ដោយ។
២. ការគេចវេស (Avoidance)
គឺជាការព្យាយាមគេចចេញពីអ្វីៗដែលធ្វើឱ្យខ្លួននឹកឃើញរឿងរ៉ាវឈឺចាប់ មិនថាជា មនុស្ស វត្ថុ ការគិត អារម្មណ៍ ឬទីកន្លែងឡើយ។
អ្នកខ្លះព្យាយាមមិនមើលព័ត៌មានទាក់ទងនឹងសង្គ្រាម ឬមិនចង់ជជែកគ្នាពីភូមិកំណើត។ ការគេចវេសយូរៗទៅ អាចធ្វើឱ្យបុគ្គលដកខ្លួនចេញពីគេឯង ឬលែងចាប់អារម្មណ៍លើសកម្មភាពដែលខ្លួនធ្លាប់ចូលចិត្ត។
៣. គំនិត និងអារម្មណ៍អវិជ្ជមាន
មានការផ្លាស់ប្តូររបៀបគិត និងអារម្មណ៍ទៅរកភាពអវិជ្ជមានខ្លាំង ចំពោះខ្លួនឯង និងពិភពលោក៖
- ពិភពលោកគ្រោះថ្នាក់៖ មានអារម្មណ៍អស់សង្ឃឹម ឬគិតថាគ្មានកន្លែងណាមានសុវត្ថិភាព។
- បាត់បង់ទំនុកចិត្ត៖ លែងទុកចិត្តអ្នកដទៃ មានអារម្មណ៍សោកសៅ ឬឆាប់ខឹងឆេវឆាវ។
- បញ្ហាចងចាំ៖ លំបាកក្នុងការចងចាំរឿងរ៉ាវសំខាន់ៗខ្លះនៃហេតុការណ៍ ឬផ្តាច់ខ្លួនចេញពីអ្នកដទៃ ដែលធ្វើឱ្យពិបាករៀបចំផែនការអនាគត។
៤. ការងាយរំជួលចិត្ត (Hyperarousal)
រាងកាយស្ថិតក្នុងការ ប្រុងប្រយ័ត្នគ្រប់ពេលវេលា (On High Alert) ប្រៀបដូចជាគ្រោះថ្នាក់នៅតែកើតមាន។
- ងាយភ្ញាក់ផ្អើល៖ ពេលលឺសំឡេងខ្លាំងៗ (ដូចជាសំឡេងទ្វារបិទ ឬស៊ីផ្លេរថយន្ត) ព្រោះសំឡេងទាំងនេះដាស់អារម្មណ៍ឱ្យនឹកឃើញសមរភូមិ។
- ការគ្រប់គ្រងអារម្មណ៍៖ ងាយភ័យស្លន់ស្លោ ឆាប់ខឹង ឬផ្ទុះកំហឹងដោយមិនសមហេតុផល។
- បញ្ហាដំណេក៖ គេងមិនលក់ ឬគេងលក់មិនស្កប់ស្កល់។
- បញ្ហារាងកាយ៖ ពិបាកក្នុងការផ្ចង់អារម្មណ៍ អស់កម្លាំង ឈឺក្បាល ឬឈឺក្រពះជាដើម។
ផ្នែកទី៣៖ ការជួយដោះស្រាយបញ្ហា
សូមចងចាំថា រោគសញ្ញាទាំងនេះគឺជា ប្រតិកម្មពីធម្មជាតិ ដែលរាងកាយត្រូវការពេលវេលាយ៉ាងហោចណាស់ ៣០ថ្ងៃ ដើម្បីជាសះស្បើយ។
វិធីសាស្រ្តជួយខ្លួនឯង និងអ្នកដទៃ៖
- ទទួលស្គាល់ការឈឺចាប់៖ កុំព្យាយាមលាក់ទុក ឬសង្កត់សង្កិន។ ការហ៊ានទទួលស្គាល់ និងចែករំលែករឿងរ៉ាវជាមួយមនុស្សដែលទុកចិត្ត គឺជាជំហានដំបូងនៃការព្យាបាល។
- ភ្ជាប់ទំនាក់ទំនង៖ ចំណាយពេលជាមួយគ្រួសារ និងមិត្តភក្តិ ដើម្បីកាត់បន្ថយអារម្មណ៍ឯកោ។
- ស្តាប់ដោយយកចិត្តទុកដាក់៖ ប្រសិនបើអ្នកជាអ្នកស្តាប់ សូមកុំកាត់សេចក្តី។ ការស្តាប់ជួយសម្រាលបន្ទុកក្នុងចិត្តរបស់ពួកគេ។
- ថែរក្សាសុខភាព៖ គេងឱ្យបានគ្រប់គ្រាន់ ញ៉ាំអាហារមានជីវជាតិ និងហាត់ប្រាណស្រាលៗ។
🫁 លំហាត់ដង្ហើមសាមញ្ញ (៥ នាទី/ថ្ងៃ)
១. ដកដង្ហើមចូល (រាប់ដល់ ៤) ➝ ២. ឃាត់ដង្ហើម (រាប់ដល់ ៤) ➝ ៣. បញ្ចេញដង្ហើម (រាប់ដល់ ៤)⚠️ ចំណាំ៖ ប្រសិនបើរោគសញ្ញានៅតែបន្តរំខានដល់ការរស់នៅប្រចាំថ្ងៃខ្លាំង ការស្វែងរកជំនួយពី អ្នកជំនាញចិត្តសាស្ត្រ គឺជាការសម្រេចចិត្តដ៏ក្លាហាន និងត្រឹមត្រូវបំផុត។
ផ្នែកទី៤៖ សរុបសេចក្តី
រោគសញ្ញាសំខាន់ៗទាំងបួនយ៉ាងនេះ — ការនឹកឃើញឡើងវិញ, ការគេចវេស, គំនិតអវិជ្ជមាន, និងការឆាប់រំជួលចិត្ត — គឺជារបួសដែលមើលមិនឃើញ កើតឡើងដោយសារសង្គ្រាមឈ្លានពានមួយនេះ។
នៅក្នុងប្រវត្តិសាស្រ្តប្រទេសកម្ពុជា បានបង្រៀនយើងហើយថា របួសផ្លូវចិត្តអាចបន្តពីមួយជំនាន់ទៅមួយជំនាន់ ប្រសិនបើយើងមិនព្យាបាលវាឱ្យបានត្រឹមត្រូវ។ ការព្យាបាលរបួសដែលមានក្នុងចិត្តក្រោយពីសង្គ្រាមមួយនេះ គឺត្រូវការពេលវេលា និងការអត់ធ្មត់ ដើម្បីឱ្យទទួលបានការជាសះស្បើយឡើងវិញ។
ប្រតិកម្មផ្លូវចិត្តទាំងអស់នេះ មិនអាចបាត់ទៅវិញភ្លាមៗនោះទេ ប៉ុន្តែការចាប់ផ្តើមធ្វើសកម្មភាពថែទាំខ្លួនឯងនៅថ្ងៃនេះ គឺជាការចាប់ផ្តើមជួយឱ្យខ្លួនឯងជាសះស្បើយជាបណ្តើរៗហើយ។
✨ សូមចាំថា៖
- 🗣️ ការហ៊ាននិយាយចេញមកក្រៅ
- 😴 ការបង្កើតទម្លាប់ល្អផ្សេងដូចជាគេងគ្រប់គ្រាន់
- 🤝 ការភ្ជាប់ទំនាក់ទំនងជាមួយអ្នកជុំវិញខ្លួនឡើងវិញ
- 🌱 ការស្វែងរកអត្ថន័យជីវិត
- 👨⚕️ និងសូមកុំមានការស្ទាក់ស្ទើរក្នុងការសុំជំនួយពីអ្នកជំនាញឯកទេសផ្លូវចិត្តនៅពេលដែលចាំបាច់។
Comments
Post a Comment